Home

Thursday, April 5, 2012

Patah Dahan Tempat Untuk Berpaut...

Eerrmmm....
Saya kan, sebenarnya, dari semalam lagi macam nak tulis sesuatu...
Tapi still lagi tak tau camne nak luahkan...
Setelah berfikir lama...saya rasa,boleh la saya simpulkan dekat sini apa yang terpendam dalam hati ni...Ibarat Patahnya Dahan Tempat Untuk Berpaut...

Untuk makluman, saya bukannya main sengayut2 kt mana2 dahan pokok ye...
Saya yang dah berat ni, kalo main sengayut2, memang confirm2 baru letak tangan, dahan pokok tu dah patah! wakakakakakaka!!

Okey, apa yang boleh saya simpulkan dekat sini...
Kenapa lama saya mendiamkan diri..sebabnya hati saya tak stabil (saya tak de kena penyakit hati tau!)...
Memang betul, terlalu banyak sangat yang saya pendam dalam hati ni...
suka, duka, sedih, gembira, susah, senang semuanya saya tanggung sendiri2 je...

Orang nampak saya happy, tu semua luaran je...
takkan la saya nak tunjukkan ape yang saya rasa dekat orang...btol tak?
Saya berkerja, jumpa orang hari2, dengan macam2 perangai nak kena handle...semua tu client bos saya...
kalau saya asyik dok bersedih, termenung sana sini, macam mana saya nak berkerja?

Dulu, saya DEACTIVATE FB saya...semua orang terkejut...lama jugak, almost 6 month saya buat...
Padahal saya ni la orang yang paling aktif dalam FB ni..tapi bila tiba2 saya deactivate, ramai yang pelik...
Bagi saya, tak ada yang pelik la..saya ok je bila tak ada FB...tak ade pulak saya ni addicted...
Selama ni saya ingat saya tak boleh hidup tanpa FB..rupa2 nya saya boleh la! wah!! hahahaha

Saya dah start rasa bahagia bila tak ada FB...sebabnya saya ada byk privacy time...senang cerita, seronok la bila tak ada FB ni kan...tapi masalahnye, kawan2 saya la pulak yang macam dah tak tau medium apa lagi nak try to contact me..padahal, boleh je kot SMS ke, Call ke kan? semua bagi alasan sebab saya tak ada FB! adoiyai! stress tau! so saya decide untuk beralah then active kan balik FB saya...

Masa time saya deactivate Fb saya tu, saya sebenarnya bengang..
Sebabnya saya tak suka orang duk tuduh2 saya, macam saya ni gatal sangat asyik dok melayan jantan sana sini...tak abih2 judge saya melalui Fb saya...padahal kebanyakkannye kawan2 kt Fb tu 90% sedara mara,kawan2 sekolah, kawan masa time study dulu, jiran, kawan2 ofis lama and ofcz kawan2 kerja...10% je orang yang ada dalam tu cuma orang luar yang saya tak kenal tapi dorang add saya dalam Fb...
Orang komen gambar or wall atau status saya...saya reply la komen tu baik2...tu tak salahkan? tapi ada jugak orang yang tak puas hati...kata saya macam2...so,sebabkan tu saya deactivate Fb saya...

So, back balik kepada pokok cerita saya ni...
Saya tau saya tak perfect...Saya tau saya ni bukannye budak baik...
Tapi bagi saya, saya ni tak de la jahat mane pun...
Nakal sikit2 tu biasa la kan?

Tapi saya cukup tercabar btol kalo orang yang dekat dengan saya sendiri tak percaya dekat saya...
yela, memang btol, kita tak boleh la nak percaya orang 100% kan? but at least, jangan la sampai memandang serong, or terus melabel yang bukan2...

Memang life kita masing2 lain...saya dengan cara saya, awak dengan cara awak...
Saya tak pernah memaksa orang untuk ikut cara saya, dan saya pun tak pernah pun nak paksa diri saya untuk ikut cara orang...saya adalah saya, dan awak adalah awak...
tapi, bila saya kata ikut cara masing2, it doesn't mean yang saya tak suka dekat awak atau saya nk suruh awak pergi dari saya...saya cuma suruh awak jadi diri sendiri...tak susah kan?

Selama ni, saya bersabar...layankan je la...sebab bagi saya, bila once saya rasa awak adalah 'Dahan untuk saya berpaut'...saya memang tak akan lepas pautan saya....saya memang akan pegang kuat2 walau apa pun yang terjadi...memang dah sifat saya sangat atau cepat mesra dengan orang...so tolong jangan salah faham la kan?

Tapi tu la...bila cara penyampaian tidak tepat...pihak kedua tak faham apa yang nak disampaikan dan apa yang disampaikan, memang akan jadi la perkara2 yang tak sepatutnya jadi...macam keadaan saya sekarang ni...Dahan yang saya paut kuat2, akhirnya rapuh perlahan2...saya sekarang ibarat tergantung dekat dahan yang anytime je boleh jatuh dari pautan saya tu...mungkin saya kena kuruskan badan supaya dahan yang saya paut ni masih boleh menampung berat badan saya?! hahahaha just joke...tak de la...

Apa yang saya rasa sekarang ni adalah...KECEWA....tu je yang boleh saya cakap...
Saya cuma berdoa, semoga saya kuat untuk tempuh semua ni....

2 comments:

  1. melalui blog nie, seolah2 ko tgh bcerita kat aku..huhuu...sedeynyer...susa nak jumpe ko la!

    ReplyDelete
    Replies
    1. sedey tu mmg la...tapi tak pe, mungkin ada hikmah disebalik semua ni kan? so, sabar je la...tu la, aku pun sibuk je memanjang...hari2 keje, memang blk lambat...weekend lak sibuk dgn family..so bila la nk dpt lepak dgn kawan2 kan??

      Delete